"Ikea Generation" - Piotr C.. - recensie

"Ikea Generation" - Piotr C.. - recensie

Ik heb vandaag een leuk boek gelezen. "Ikea Tribe". Een schrijver met een mysterieus pseudoniem Piotr C.. beloofde de generatie van de huidige 35-jarigen te beschrijven. Het boek werd toegevoegd aan "Generation X" van Douglas Coupland en "Less Than Zero" van Brett Easton Ellis., zijn Amerikaanse tegenhangers.

Het boek is leuk, zeer actueel en ... matig geschreven. Het heeft niet eens 200 pagina's, je leest het in een paar uur. Het is geen goed boek, maar elke persoon die in een bedrijf werkt, bigos van mama in potten dragen of eindelijk werken om de lening af te betalen, zal voelen, dat iemand met haar praat, in haar eigen stem.

De Ikea-generatie - De stem van de generatie?

Nou ... Misschien niet precies in haar stem. De hoofdpersoon is tenslotte een beetje ongebruikelijk. 35-jaar oud, cynicus, sexoholik, alleen maar aan het nadenken over hoe je een andere meid moet neuken (heeft er al meer dan honderd), waar te jagen en hoe saaie taken op het werk te vermijden.

Typisch is echter ontmoediging door het werk, chatten met vrienden onder het genot van een biertje, geobsedeerd door merkkleding en stijlvol eten (we zullen erachter komen, dat je een gewone rasp nodig hebt voor Parmezaanse kaas en een gewone rasp voor gruayère).

Interessant, dit boek kwam uit de metro. Weinig promotie, enkele recensies, en toch verkoopt het (volgens de verzekeringen van de auteur al 13 700 kopieën). Persoonlijk hoorde ik over haar van twee mensen uit de groep van de zogenaamde. vieren en feesten Warschau. Geen wonder, er staat veel over clubs en beroemdheden in het boek, en overwegingen of het beter is om Doda of Kasia Cichopek te neuken, ze zijn niet de meest nutteloze die erin worden aangetroffen.

Hoe iemand wil weten wat er in het hoofd zit, een man met een hoge sociale status, het niveau van emotionele ontwikkeling van een bevroren amoebe… het is het waard. Soms kunnen lange dialogen u ontmoedigen, soms goedkope spellen, soms lenen uit andere boeken (bijv.. van Neil Strauss's Game). Deze roman heeft echter één groot pluspunt: het is soms echt grappig.

Om zakelijke frustratie net op tijd te verlichten.

PS Alleen waarom, cholera, Nee “Ikea's generatie”? Het verandert niet of zo?